Finanse i biznes

Posts Tagged ‘Inwestycje’

PKB czyli Produkt krajowy Brutto to pojęcie pozwalające na określenie zamożności danego kraju. W ujęciu ogólnym obejmuje on całą wartość wytworzonych na terenie danego państwa dóbr i usług w okresie jednego roku. Dzięki temu jest to najdoskonalszy wyznacznik kondycji gospodarczej, który wraz ze wzrostem gospodarczym daje całościowy pogląd na gospodarkę w danym regionie.

Wyróżniamy PKB w ujęciu globalnym oraz w ujęciu per capita. Jeśli chodzi o ten pierwszy termin to jest to całościowa wartość wytworzonych dóbr i usług wyrażana liczba bezwzględną. Dla przykładu największy PKB w 2008 roku miały Stany Zjednoczone i wynosił on ponad 14 bilionów dolarów. Kolejne gospodarki to wartości rzędu czterech bilionów, drugie i trzecie miejsca zajmują Japonia i Chiny. Pozostałe kraje w pierwsze dziesiątce to potęgi europejskie oraz dodatkowo Brazylia. Warto zauważyć, że globalny PKB zależy w dużej mierze od liczby ludności, więc nie do końca oddaje zamożność danego kraju.

Doskonałym wskaźnikiem do poznania zamożności danego społeczeństwa jest PKB per capita. Jest to nic innego jak globalny PKB podzielony przez liczbę mieszkańców. Dzięki temu otrzymujemy realna wartość jaka przypada na obywatela danego państwa, wiemy ile jest on w stanie wypracować (oczywiście w ujęciu statystycznym). Jeśli chodzi o najbogatsze społeczeństwa to zdecydowanym liderem jest niewielki Katar, gdzie na głowę przypada ponad 85 tysięcy dolarów. Drugi na liście jest Luksemburg z 82 tys, trzecia Norwegia ma już zaledwie 53 tysiące. Kolejne miejsca mają kraje europy zachodniej, USA, Japonia oraz państwa typowo surowcowe. Jak więc widać linia podziału bogactwa jest mniej więcej jednolita, można wyróżnić bogatą półkulę północną i znacznie biedniejsza południową. Przykładem może być PKB krajów afrykańskich który w niektórych wypadkach wynosi zaledwie kilkaset dolarów na osobę.

Jeśli chodzi o Polskę, to znajdujemy się w grupie 25-ciu państw o najwyższym globalnym PKB oraz w 50-tce pod względem per capita.

London Stock Exchange jest jedną z największych giełd papierów wartościowych pod względem obrotów na świecie. London Stock Exchange została założona w roku 1801 w Londynie. 27 października 1986 roku premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher doprowadziła do deregulacji giełdy w Londynie, prywatyzując większość sfer jej działalności umożliwiając zakup akcji bez udział maklerów. W ten sposób zostały zlokalizowany komisje nadzorujące transakcję, które była bardzo przekupne. Handlować akcjami od tej pory mogły także komercyjne banki oraz firmy ubezpieczeniowe. Dzięki tym zabiegom giełda bardzo szybko rozwijała się i wprowadzono komputery dzięki, którym można było zaprzestać handlu akcjami twarzą w twarz.
W roku 1990 na giełdzie wybuchła bomba i musiała ona nie co ograniczyć działalność handlową i stała atrakcją dla turystów zwiedzających Londyn.
W lipcu 2004 roku giełda zmieniła miejsce urzędowania i znajdowała się na Paternoster Square. W tym samym roku giełda została otwarta przez królową Elżbietę II i jej męża księcia Edynburga.
Rok po otwarciu giełdy London Stock Exchange dostał ofertę przejęcia przez Macquarie Bank wartą 1,6 miliarda funtów. Propozycja ta została jednak odrzucona. Kilkanaście miesięcy później cenę do 2,4 miliarda podbił National Association of Securities Dealers Automated Quotations (NASDAQ) jednak London Stock Exchange odrzuciła i tą ofertę. Jednak rok później NASDAQ podbił stawkę i 11 kwietnia 2006 roku wykupił część udziałowca London Stock Exchange, należącą do Ameriprise Financial Threadneedle Asset Management nabywając 35,4 milionów udziałów, których akcja kosztowała 11,75 funtów, a kilkanaście dni później NASDAQ wykupiła kolejnych 2,69 miliona akcji i stała się w 15% posiadaczem udziałów w London Stock Exchange. Do roku 2007 NASDAQ nabyła 31% udziałów w London Stock Exchange, ale w sierpniu sprzedała większość posiadanych akcji giełdzie Borse Dubai, która swoją siedzibę ma w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i posiada 28% udziałów w London Stock Exchange.

Międzynarodowy Fundusz Walutowy jak sama nazwa wskazuje to instytucja o globalnym zasięgu działania, została powołana w 1944 roku. Jej siedziba mieści się w Waszyngtonie, przez dziesięciolecia fundusz był bojkotowany przez kraje tzw. bloku wschodniego, stawiające zarzut, że instytucja jest elementem służącym do prowadzenia polityki przez USA. Patrząc na historię wiele wskazuje, że podnoszone zarzuty mogą być prawdziwe, Stany Zjednoczone były przez wiele lat głównym beneficjentem polityki prowadzonej przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy.

Międzynarodowy Fundusz Walutowy powstał aby spełniać role stabilizatora gospodarki światowej. Miał to czynić głównie działalnością naukową i doradczą oraz poprzez dysponowanie własnym funduszem inwestycyjna w wybranych krajach. Fundusz działa w ten sposób, ze dostarcza pomoc finansową krajom zadłużonym, które wyraża wole przeprowadzenia stosownych reform. W tym momencie właśnie pojawia się kłopot, stosowne reformy to takie, które zostaną uznane za właściwe przez specjalistów pracujących w Waszyngtonie. Powoduje to, że wiele krajów nie jest zainteresowanych tą pomocą, w przeszłości niektóre państwa doświadczyły negatywnych skutków po wdrożeniu reform proponowanych przez MFW. Przykładem może być nawet Polska i tzw. reformy Balcerowicza. Dzisiaj niewiele osób wie, że to nie polski minister był autorem tego planu ale został on nam narzucony przez ekonomistów z zewnątrz. Polska musiała go bezwzględnie przeprowadzić aby uzyskać pomoc finansową. Co prawda, obecnie możemy doceniać jego zalety, jednak porównując się chociażby z Czechami, którzy nie podjęli az tak drastycznych kroków można mieć wiele zastrzeżeń. Ostatnią dużą akcją MFW jest ratowanie Argentyny z kryzysu gospodarczego.

MFW jest również krytykowany za rolę jaką spełnia w globalizacji. Wiele osób widzi w tym procesie ogromne zagrożenie a fundusz swoimi działaniami zmierza wyraźnie do ujednolicenia rynków lokalnych i stworzenia jednego globalnego.

Fundusze inwestycyjne to doskonała propozycja dla osób chcących inwestować na giełdzie a nie mających wystarczającej wiedzy. Całość opiera się na zasadzie, że klient wykupuje określona liczbę jednostek uczestnictwa w funduszu która opiewa na jakąś kwotę. Fundusz zaś inwestuje pozyskane w ten sposób środki na giełdzie starając się osiągnąć jak najlepsze wyniki finansowe.

Podstawowym pytaniem jest to w jaki sposób wyceniane są pojedyncze jednostki uczestnictwa w danym funduszu. Upraszczając to zagadnienie, cena udziału nie jest stała i waha się w zależności od wyników osiąganych przez fundusz. Jeśli specjaliści w nim zatrudnieni doskonale inwestują kapitał to wartość funduszu rośnie, jeśli popełniają błąd albo na giełdzie jest kryzys to maleje. Dzięki kupowaniu udziałów w funduszach inwestycyjnych klient nie musi się martwić codziennie o notowania spółek giełdowych. Interesuje go jedynie porównywanie wartości zakupionego udziału, oczywiście w każdej chwili może je zbyć lub dokupić następne.

Inwestowanie w fundusze inwestycyjne jest dużo bezpieczniejsze od samodzielnego, ponieważ zazwyczaj stosują one dywersyfikację kupowanych akcji. Niestety, często prywatne osoby które lokują środki na giełdzie zapominają o tej podstawowej zasadzie i tracą cały kapitał. Fundusz daje nam większa pewność, że w dłuższym czasie wypracuje realny zysk przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka. Oczywiście, kupując w nim udziały oświadczamy, że zdajemy sobie sprawę, że ryzyko występuje zawsze.

Fundusze inwestycyjne dzielą się na wiele rodzajów, głównie w zależności od kierunku inwestowania. Są więc, fundusze obligacji, akcji, walutowe czy tez nieruchomości. Wiele firm prowadzących tego typu działalność wychodzi naprzeciw oczekiwaniom klienta i dodatkowo oferuje fundusze zróżnicowane pod względem ryzyka inwestowania. Oczywiście, wraz z ryzykiem rosną szanse na wyższy zysk, tak więc klient musi to wszystko dokładnie przemyśleć.

Dom maklerski jest jedną z podstawowych instytucji jeśli chodzi o rynek finansowy. W szczegółach jest to nic innego jak podmiot, który świadczy usługi z zakresu obrotu akcjami. Domy maklerskie są zazwyczaj członkami giełd i w ten sposób bywają dopuszczone do pośredniczenia pomiędzy kupującymi a sprzedającymi. Firmy tego typu zatrudniają odpowiednich specjalistów, którzy mają upoważnienie do dokonywania na giełdzie różnych operacji w imieniu domu maklerskiego a pośrednio w imieniu klientów. Jak więc widać, makler to osoba wysokiego zaufania, musi posiadać nie tylko odpowiednią wiedzę, ale również cechy charakterologiczne.

Domy maklerskie są często związane z bankami i stanowią uzupełnienie wachlarza oferowanych przez nie usług. Coraz częściej osoba posiadająca rachunek w danym banku może praktycznie automatycznie rozpocząć inwestowania bez zbędnych formalności. Dzięki temu banki obracają ogromnymi kapitałami, inwestując nie tylko własne środki ale również środki swoich klientów.

Co ciekawe, wiele osób nie wie, ze nawet płacąc obowiązkowe ubezpieczenia społeczne do otwartych funduszy inwestycyjnych biorą udział w grze giełdowej. Zgodnie z ustawą część środków OFE mogą inwestować właśnie na giełdach, dzięki temu mają szansę na powiększanie aktywów klientów. W rzeczywistości różnie to wygląda, jedne towarzystwa są w stanie wypracować duży zysk, innym wychodzi to znacznie gorzej. Wszystko zależy od posiadanego personelu, którego zadaniem jest orientowanie się w zyskownych inwestycjach.

Domy maklerskie są otwarte dla każdego, nawet nie posiadając rachunku bankowego możemy założyć konto w tego typu instytucji. Po podpisaniu stosownej umowy, która zazwyczaj określa głównie prowizję domu od naszych operacji i wpłaceniu pieniędzy, możemy zacząć inwestowanie. Nie musimy być więc fizycznie w budynku giełdy, nasze zlecenia kupna lub sprzedaży przyjmują maklerzy i mając nasze upoważnienie dalej je prowadzą. Są pewnego rodzaju pośrednikami a klienci dzięki nim oszczędzają zarówno czas jak i pieniądze.