Milton Friedman to jeden z najwybitniejszych amerykańskich ekonomistów. Urodził się w USA w rodzinie żydowskich imigrantów z Europy. Studiował na kilku uniwersytetach, jest twórcą tzw. monetaryzmu. Opracowana przez niego koncepcja gospodarcza zakłada, że zwiększanie popytu na pieniądz jest procesem pozytywnym i wystarczy tylko obliczyć maksymalną jego ilość jaka może krążyć na rynku. Według Friedmana można to łatwo wyliczyć opierając się na kilkunastu wskaźnikach makroekonomicznych. W ten sposób nadwyżka pieniądza zostanie przez ludzi spożytkowana na konsumpcję, jednak będzie ona na tyle niewielka, że nie spowoduje nadmiernej inflacji. Idąc tym tokiem rozumowania jest to doskonały sposób na podniesienie poziomu życia społeczeństwa w stosunkowo krótkim czasie.

O ile sama koncepcja Friedmana jest naukowo zasadna to wielu krytyków wskazuje na jej płytkość i krótkowzroczność. Według nich ekonomista przecenił możliwości sztywnego obliczania nadmiaru gotówki poprzez analizę określonych wskaźników ekonomicznych. Gospodarka ma tak wiele zmiennych, że nawet jedno wydarzenie tj. kryzys na rynku ropy czy kryzys na giełdzie, może spowodować dramatyczne w skutkach negatywne procesy. Co ciekawe koncepcja Friedmana od lat 60-tych była obowiązująca w Stanach Zjednoczonych praktycznie we wszystkich rządach. Spowodowało to ogromny wzrost poziomu życia Amerykanów jednak równocześnie postępowało zadłużenie państwa. Obecnie można usłyszeć zarzuty, że USA przez dziesięciolecia żyły na koszt świata wykorzystując głównie pozycję dolara jako światowej waluty, w której realizowana była większość obrotu na światowych rynkach finansowych. Ostatnio, okazało się jednak, że koncepcja Friedmana nie jest idealna, zadłużone społeczeństwo amerykańskie ma coraz większe problemy ekonomiczne. Również sam skarb państwa nie jest w stanie już dźwigać wielkich wydatków, ekonomiści wskazują na konieczność redukcji ogromnego zadłużenia.

Friedman w swojej pracy zawodowej pełnił wiele wysokich funkcji, był doradcą ekonomicznym kilku prezydentów USA, w 1976 roku otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii.