Finanse i biznes

Archiwum Marzec, 2010

Komisja Nadzoru Finansowego to niezwykle ważna instytucja w naszym kraju. Została ona powołana stosunkowo niedawno, w 2006 roku, jako naczelny organ kontroli rynku finansowego w Polsce. Nadzór przejął kompetencje kilku instytucji, m.in. Komisji Papierów Wartościowych i Giełd oraz Komisji Nadzoru Ubezpieczeń. Po zmianach z 2008 roku zakres obowiązków poszerzono również o te będące wcześniej w gestii Komisji Nadzoru Bankowego.

Komisja Nadzoru Finansowego spełnia rolę stabilizatora polskiego rynku finansowego, kontroluje poszczególne podmioty działające w tym sektorze. Dzięki temu Polska ma jedne z najsilniejszych kondycyjnie banków w Europie, uniknęliśmy kłopotów gospodarczych związanych z problemami bankowymi. Banki działające w naszym kraju pomimo że w większości są filiami tych zagranicznych, charakteryzują się doskonałymi wynikami. Duża zasługa w tym jest właśnie organów nadzorczych, które przez lata nie pozwalały na nadmierne łagodzenie przepisów bankowych i wymagań stawianych tym instytucjom.

Ustawowe zadania Komisji Nadzoru Finansowego, oprócz kontroli, skupiają się również na pracy ustawodawczej czyli przygotowywaniu konkretnych rozwiązań i przedkładaniu ich rządzącym, działalności edukacyjnej i społecznej oraz szeroko pojętej informacji. Dzięki temu, pomimo swojej krótkiej historii, KNF na stałe wkomponował się już w sektor finansowy naszego kraju.

Jeśli chodzi o strukturę organizacyjną urzędu to składa się ona z kilku pionów z których każdy odpowiada za określony wycinek sektora. Do najważniejszych należą piony nadzory bankowego oraz nadzoru rynku kapitałowego. Nad całością czuwa prezes urzędu, którym obecnie jest Stanisław Kluza. Dodatkowo w skład zarządu wchodzi wiceprezes oraz od dwóch do czterech członków. Zasada jest taka, że członków zarządu desygnują najważniejsze instytucje tj. prezydent, prezes banku centralnego oraz premier. Dzięki takiej konstrukcji Komisja nadzoru Finansowego ma zagwarantowaną względną niezależność i apolityczność.

National Association of Securities Dealers Automated Quotations czyli NASDAQ jest regulowanym pozagiełdowym rynkiem pracy który działa w Stanach Zjednoczonych, a swoje filie posiada w Japonii oraz Kanadzie. Powstał i nadzorowany jest przez National Association of Securities Dealers.

Bardzo wiele osób National Association of Securities Dealers Automated Quotations uważa za giełdę co nie jest prawdą, choć spełnia ona podobna rolę co tradycyjna giełda. Jest ona elektronicznym systemem handlu, który zapewnia bezpieczeństwo transakcji, które dzięki National Association of Securities Dealers Automated Quotations szybko można zrealizować i pozostać anonimowym. Wiele spółek korzysta z wejścia do systemu National Association of Securities Dealers Automated Quotations jest to bowiem o wiele prostsze oraz tańsze w odróżnieniu od tradycyjnej giełdy kapitałowej.

National Association of Securities Dealers Automated Quotations powstał ósmego lutego 1971 roku i jest pierwszym na świecie elektronicznym systemem, który obraca papierami wartościowymi na całym świecie. Na początku swojego stnienia w NASDAQ handlowano głownie akcjami spółek, które związane były z nowoczesnymi technologiami. W roku 1990 obroty NASDAQ były większe niż obroty największej giełdy kapitałowej New York Stock Exchange. W 2005 roku  ponad połowa amerykańskich spółek akcyjnych była handlowana przez NASDAQ, choć New York Stock Exchange w tym czasie była pięciokrotnie większa jeżeli chodzi o całkowitą wartość kapitałową spółek notowanych na giełdzie w Nowym Yorku.

Indeks giełdowy należący do NASDAQ Composite w roku 1995 po raz pierwszy osiągnął granice 1000 punktów,a  rekordowy poziom, który wynosił 5132,52 punktów miał miejsce w marcu 2000 roku. Obecnie indeks NASDAQ Composite wynosi około 2000-2500 punktów.

W chwili obecnej na giełdzie NADAQ handluje akcjami ponad trzech tysięcy spółek, a wśród nich znajdują się Dell, Apple Computer czy Microsoft, która jest jedną z największych firm w branży zajmującej się komputerami.

Tokijska Giełda Papierów Wartościowych została założona w roku 1878 przez Okumy Shigenobu, który w tym czasie pełnił rolę ministra finansów Japonii oraz przez przedsiębiorce Shibusawy Eiichiego. Giełda, która na początku nosiła nazwę ” Tokio Kabushiki Torihikijo” jest w chwili obecnej największa giełdą w Japonii i całej Azji Wschodniej. Tokijska Giełda Papierów Wartościowych swoją siedzibę ma w stolicy Japonii Tokio.

Giełda została utworzona dokładnie 15 maja 1878, a 1 czerwca tego samego roku rozpoczął się handel na giełdzie.

W czasie trwania drugiej wojny światowej giełda, która mieści się w Tokio została połączona z dziesięcioma największymi giełdami, które w tym czasie funkcjonowały w Japonii i utworzyła w ten sposób Nippon Shoken Torihikisho. Niestety, ale nowo utworzona giełda nie funkcjonowała zbyt długo bowiem została zamknięta po tym jak w roku 1945 zbombardowano Nagasaki. Giełda została jednak otwarta ponownie 16 maja 1949 roku i po dzień dzisiejszy nosi nazwę “Tokijska Giełda Papierów Wartościowych”.

Obecnie giełda w Tokio posiada 2302 spółki w tym jedynie 31 z nich pochodzi z poza Japonii.

Indeks spółek, które notowane są na giełdzie w Tokio nazywa się Nikkei 225. Nikkei zalicza się do najważniejszych indeksów giełdowych, które znajdują się w Azji. Indeks ten obejmuje dwieście dwadzieścia pięć największych spółek, a od roku 1971 każdego dnia wyliczany jest przez japoński dziennik  Nihon Keizai Shimbun, który została założy 2 grudnia 1878jest czwartym  największym dziennikiem w Japonii, a jego dzienny nagład wynosi ponad trzy tysiące egzemplarzy.

Średni kurs Nikkei wynosi około 10 tysięcy punktów, a rekord osiągnął w roku 1989 gdzie kurs osiągnął 38 957,44 punktów.

Giełda w Tokyo obok nowojorskiej i NASDAQ uważana jest za jedną z najbardziej wiarygodnych w gospodarce światowej. Przez lata charakteryzowała się stabilnością oraz niezwykłą przejrzystością. Japończycy zdobyli dzięki temu ogromne zaufanie, które pozwala na przyciąganie inwestorów zagranicznych nawet w czasach znacznego spowolnienia gospodarczego w kraju.